Skip to content
بایگانی تاریخ

مکتوبه جوابیه اندر حکایت تحریفات مکتوبات حضرت ذوالقرنین

اين روزها چاپ و نشر نوشته‌هاي ديگران، با نام يا بدون نام نويسنده و حتي با تغيير در مطالب آن، پديده‌اي است كه هر از گاهي ديده مي‌شود و برخي كسان به راحتي دست به چنين كاري مي‌يازند. براي اين نگارنده، چنين استفاده‌هاي نادرستي از نوشته‌هايش بسيار روي داده است. متن زير نمونه‌اي از پاسخ‌هايي […]

جشن اسفندگان: روز گرامیداشت زمین بارور و بانوان

ماه اسفند و به ویژه روز پنجم آن که در همه تقویم‌های ایرانی «اسفندروز» نامیده می‌شود؛ از روزگارانی کهن، ماه و روز گرامیداشت زمین بارور و بانوان در فرهنگ ایرانی دانسته می‌شده است.

واژه فارسی اسفند یا سپندارمذ، از واژه پهلوی «سپندارمد» و اوستایی «سپَـنتَـه‌آرمَـئیتی»، برگرفته شده است. اصل این نام همانا «آرمئیتی» است که واژه سپنته/ سپند برای احترام و گرامیداشت بیشتر، به آن افزوده شده است.

معمولاً آرمئیتی را به معنای «فروتنی و آرامی» می‌دانند، اما این معنا درست به نظر نمی‌رسد و بسیاری از پژوهشگران آنرا نمی‌پذیرند. جیمز مولتون آنرا در اصل «آرا ماتا» به معنای «مادر زمین» می‌داند که با واژه سانسکریت و ودایی «اَرامتی» به معنای «زمین» نزدیکی دارد.۱ در گاتهای زرتشت (سرود ۴۵، بند ۴)، این واژه در معنای زمین و با توصیف «دختر اهورامزدا» (دوگِـدَر) آمده است. همان واژ‌ه‌ای که زرتشت برای دخترش «پوروچیستا» هم بکار گرفته است (ترجمه‌های بارتولومه، دارمستتر و پورداود). همچنین در ترجمه سانسکریت «نریوسنگ» از همان بند اوستا، آرمئیتی به معنای زمین برگردان شده و در متن پهلوی «زند وهومن یسن» نیز به همین ترتیب بکار رفته است. این نام در زبان و فرهنگ ارمنیان ایرانی نیز تداول دارد. آنان سپندارمذ را بگونه «سپندارمت» می‌شناسند و او را «ایزدبانوی باروری» می‌دانند. […]

گم شدن سرسنجاق مفرغی لرستان و قیمت‌گذاری آثار باستانی

امروز من و آقاي محمدرضا كارگر (رئيس موزه ايران باستان) در تالار همين آثارخانه به ايراد دو سخنراني پرداختيم. سخنان آقاي كارگر به عنوان يك متخصص امور موزه‌داري جالب و شنيدني بود. به ويژه انتقاد ايشان از دستگاه‌هاي دولتي كه به ساخت و گسترش موزه در كشور، بي‌نهايت بي‌توجهي مي‌كنند و همچنين از مردمي كه […]



web analytics