Skip to content
بایگانی تاریخ

دوزخ و شکنجه‌های دوزخی در دین زرتشتی

شکنجه‌ها و عذاب‌های دوزخی در دین زرتشتی دارای چه مشخصه‌ها و ویژگی‌هایی است؟ منابع مکتوب زرتشتی در این زمینه چه پاسخی دارند؟ این پرسشی است که نگارنده می‌کوشد تا پاسخ آنرا به کوتاهی و بدون پیش‌داوری و استنباط شخصی و صرفاً با استناد به منابع دست اول اوستایی و پهلوی بنویسد. دوزخ معادل با جهنم در دین زرتشتی و مکان اقامت و عقوبت گناهکاران و مقصرین در جهان آخرت است. دوزخ چاهی عمیق و تاریک است که در آن انواع جانوران زیانبار اعم از مار و کژدم می‌زیند و آدمیان را عذاب می‌دهند و اندام آنان را می‌جوند. در دوزخ انواعی از عذاب‌‌ها همچون میخ بر چشم کردن، زنان را از پستان آویزاندن، و بُریدن زبان و دیگر اعضای بدن آدمی رواج دارد. در دوزخ گُه (مدفوع) مردان و دَشتان (خون حیض) زنان را در دهان مردم می‌ریزند تا بخورند و بیاشامند. […]

رنج‌های بشری ۹۴: سپاسگزاری از کورش‌پرستان

اعتراف می‌کنم که بسیاری از مطالبی که در باره کورش بزرگ در مجموعه رنج‌های بشری نوشتم، با الهام و ایده گرفتن از واکنش‌های بسیار «محترمانه» و «مؤدبانه» کسانی بود که خود را پیرو «آزادی بیان و حقوق بشر کورش بزرگ» و از «نژاد پاک آریایی» می‌دانستند. از همه آنان که موجب پربار شدن این نوشته‌ها شده‌اند و می‌شوند، صمیمانه س‍پاسگزارم.

در باب شعار پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک

عبارت «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک» یکی از شعارهایی است که عده‌ای از زرتشتیان به تازگی آنرا به عنوان شعار مذهبی خود بکار می‌برند و گاه آنرا به زرتشت منسوب می‌دارند و یا آنرا اندرز و فرمان زرتشت می‌نامند. در حالیکه این شعار نه تنها ارتباطی با زرتشت و تعالیم او ندارد، که برخلاف شکل و معنای ظاهری آن حتی دلالتی بر زندگی این‌جهانی و رفتار نیک آدمیان با یکدیگر نیز نمی‌کند. این شعار ترجمه‌ای آزاد و ترکیبی خودساخته از سه اصطلاح مستقل و متمایز «هومَتَه»، «هوختَه» و «هوَرشتَه» است. این سه اصطلاح که در متون نواوستایی و پهلوی دیده شده، نام‌هایی است برای سه طبقه بهشت در دین زرتشتی و برای تخیلات و تصوراتی که از بهشت در آن اعتقادات مذهبی وجود دارد. […]

رنج‌های بشری ۹۳: چه تجاوز اسکندر و چه تجاوز کورش

از فردوسی می‌توان آموخت که خشونت و تجاوز همیشه و به دست هر کس که انجام شده باشد، ناشایست و ناپسند و قابل سرزنش است. چه خشونت‌ورزی تورانیان در ایران باشد و چه خشونت‌ورزی ایرانیان در توران. تجاوز زشت است، چه تجاوز اسکندر به ایران باشد و چه تجاوز کورش به بابل.

رنج‌های بشری ۹۲: راه عبور از دربند پارس

اگر آن روز فقط یک نفر بود که راه عبور از «دربند پارس» را به اسکندر نشان داد، امروز هزاران نفر وجود دارند. اما فرقشان در این است که آن یک نفر خود را وطن‌پرست نمی‌دانست و اینان می‌دانند.

رنج‌های بشری ۹۱: زبان فارسی و خط لاتین

چه کاری بیشتر از نوشتن زبان فارسی به خط لاتینی می‌تواند ظلم به زبان فارسی و فرهنگ ایران باشد؟ نوشتن بی‌دلیل به زبان انگلیسی و یا نوشتن زبان فارسی به خط لاتینی، نشانه‌ای از احساس خودکم‌بینی در برابر فرهنگ جهانیِ غالب است. ای بسا آیندگان ما را برای این خوار شمردن و تحقیر فرهنگ بومی سرزنش کنند.

رنج‌های بشری ۹۰: سخنان باب میل اکثریت کم‌اطلاع یا اقلیت خردمند

خیلی‌ها می‌توانند سخنی بگویند که هورا کشیدن و کف زدن اشخاص کم‌اطلاع و احساساتی و تابع سلطه‌گران و نیز منافع حاصل از آنرا به همراه داشته باشد، اما مهم سخنی است که اقلیت خردمند و آزاداندیش آنرا بپسندد.

رنج‌های بشری ۸۹: کتاب‌سوزی و نادیده گرفتن منابع مکتوب

نادیده گرفتن و انکار آن بخش از اسناد و منابع مکتوب که از آن خوشمان نمی‌آید چه تفاوتی با کتاب‌سوزی دارد؟

رنج‌های بشری ۸۸: چنینم و نمی‌توانم جز این باشم

مبارزه نمی‌کنم برای پیروزی، فریاد نمی‌کشم برای شنیده شدن، تلنگر نمی‌زنم برای بیداری، تلاشم برای تغییر هیچ چیز نیست. فقط نمی‌توانم ساکت باشم، نمی‌توانم تسلیم شوم. چنینم و نمی‌توانم جز این باشم.

رنج‌های بشری ۸۷: ارجحیت شرف انسانی به تعلقات ایدئولوژیکی

مخالفت و مقابله با هر آنچه انسان را به سلطه می‌کشد و شرف انسانی را پایمال می‌کند، اهمیتی فراتر از هرگونه تعلقات مکتبی و ایدئولوژیکی دارد. از شرف انسان باید فارغ از هر نوع تعلقاتی دفاع کرد و با هر آنچه انسان را به بند می‌کشد فارغ از هر نوع تعلقاتی مبارزه کرد.

رنج‌های بشری ۸۶: خوار کردن بزرگان و بزرگ کردن خواران

از ویژگی‌های جوامع رو به انحطاط است که قوه تشخیص بزرگان و نام‌آوران و خادمان خود را از دست می‌دهد و به بی‌مایگان دل می‌بندد. بزرگان را خوار می‌دارد و خواران را بزرگ می‌پندارد.

رنج‌های بشری ۸۵: ترجیح انسان بر آثار باستانی

توجه به آثار باستانی و طبیعی شایسته و لازم است، اما نگذاریم این توجهات به دار و دیوار و درخت و جانور بر توجه به انسان و رنج‌های انسانی غلبه کند و اهمیتی بیشتر بیابد.

رنج‌های بشری ۸۴: ماسیست هخامنشی

ماسیست برادر خشیارشا (پسر داریوش و چهارمین پادشاه هخامنشی) بود. خشیارشا در حالیکه ماسیست در جبهه جنگ به سر می‌برد، ابتدا به زن او و س‍پس به دختر او چشم داشت. پس از کامجویی خشیارشا، زبان و بینی و گوش‌ها و پستان‌های آن دختر را می‌برند و نزد سگ‌ها می‌اندازند. ماسیست پس از بازگشت از جنگ از ماجرا آگاه می‌شود و سر به شورش بر می‌دارد. خشیارشا دستور می‌دهد تا او را همراه با جمیع فرزندان و خانواده‌هایشان قتل‌عام کنند تا نسل آنان از بین برود. […]

رنج‌های بشری ۸۳: بالیدن یا نالیدن

بالیدن یا نالیدن، اینست همه آنچه فعلاً از ما ساخته است. یا کسی را بر سر دست بلند کردن و یا زیر مشت و لگد خواباندن.

رنج‌های بشری ۸۲: پرخاشگری کورش‌پرستان مانعی برای مقابله با دروغ

مجموعه دروغ‌ها و غلوهایی که برای بزرگ‌نمایی کورش هخامنشی ساخته و بافته شده به اندازه‌ای فراوان و حیرت‌انگیز است که تقریباً شامل هر آن چیزی می‌شود که به کورش نسبت داده شده است. زدودن همه این دروغ‌ها و روشنگری در قبال آنها به دلیل روحیه پرخاشگرانه و سرکوبگرانه کورش‌پرستان و موجی از وحشت و هتاکی که در جامعه براه انداخته‌اند، بسیار دشوار است.

رنج‌های بشری ۸۱: ناسیونالیسم ابزاری نژادپرستانه برای بسط سلطه

مقایسه ناسیونالیسم با سوسیالیسم قیاسی مع‌الفارق و بیجا است. چرا که سوسیالیسم مکتبی تشریح یافته و تبیین شده و دارای اصول و قواعد مشخص و معین است. در حالیکه ناسیونالیسم یا ملی‌گرایی نه تنها بدون همه اینهاست که حتی یک مکتب نظری نیز نیست و برای هیچ مفهومی تعریف تثبیت‌شده و دارای اجماعی ندارد. حتی بنیادی‌ترین مفهوم ناسیونالیسم که همانا Nation یا ملت بوده باشد، بدون تعریف یکسان و فراگیر و پذیرفته شده است و هر کس بنا به ذائقه خود تعریفی مطابق با منافع و مقاصد خود ارائه داده است. ناسیونالیسم در عمل چیزی بیش از چماقی برای بسط سلطه و سرکوب‌های با انگاره‌های موهوم نژادی نبوده است (لازم به یادآوری است که ناسیونالیسم یا ملی‌گرایی را نباید با احساسات شخصی میهن‌دوستانه و وطن‌پرستانه اشتباه گرفت).

بریتانیا و اشغال جزیره ابوموسی

بی‌بی‌سی فارسی در گزارشی با عنوان «حمایت آمریکا از پیشنهاد امارات برای مذاکره در مورد جزایر سه‌گانه خلیج فارس» نوشته است که «سه جزیره ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک تا سال ۱۹۷۱ میلادی تحت‌الحمایه بریتانیا بود. پس از عقب‌نشینی نیروهای نظامی بریتانیا از خلیج فارس، این جزایر به کنترل ایران درآمد».

اما بی‌بی‌سی ننوشته است که این «تحت‌الحمایگی» بریتانیا بر این جزایر که در سال ۱۹۷۱ به پایان رسیده، اصولا از کی آغاز شد و چرا آغاز شد و چه کسی و به چه اجازه‌ای آنرا آغاز کرد؟ […]

رنج‌های بشری ۸۰: ناسیونالیسم و سوسیالیسم

آیا می‌توان گفت که کار ناسیونالیسم لالایی خواندن و خواباندن است و کار سوسیالیسم دمیدن در شیپور بیداری؟

رنج‌های بشری ۷۹: پنهان شدن پشت نام پدران

از ویژگی‌های جوامع رو به انحطاط است که کاهلی‌های خود را در پشت نام پدران و دوران درخشان باستان پنهان می‌کند. چونان دانش‌آموزی مردودی که کارنامه پدر را بجای کارنامه خود بر سر دست گیرد.

رنج‌های بشری ۷۸: ایران‌شناسی واقع‌گرایانه و فریبگرانه

ایران‌شناسی و مطالعات باستانی کوششی است برای پی بردن به واقعیت‌های زندگی انسان در روزگاران گذشته و نه ساختن نقاب‌های رنگین برای آویختن از چهره شخصیت‌های تاریخی. دکان‌هایی که برخی رسانه‌ها برای عرضه چنین نقاب‌های فریبنده‌ای بر پای کرده‌اند، جز به بهره‌کشی و تحمیق توده‌ها منجر نخواهد شد.

رنج های بشری 77: مجازات زن بخاطر گناه مرد در دین زرتشتی

به موجب متن اوستایی و زرتشتی وندیداد، در برخی موارد گناه یک مرد زرتشتی در صورتی بخشیده می‌شد که موبدان با دختر یا خواهر بیگناه آن مرد همخوابگی می‌کردند. […]

رنج‌های بشری 76: فاشیسم و نژاد خالص

سخن از نژاد خالص یا نژاد پاک را یا یک فاشیست می‌تواند بر زبان بیاورد و یا یک نادان.

رنج‌های بشری 75: تولید برده در دین زرتشتی

به موجب متن پهلوی زرتشتی «ماتیکان هزار داتستان» تولید برده با اجاره دادن زن به مردها انجام می‌پذیرفته است. مرد می‌توانست علاوه بر اینکه زن خود را به مردان دیگری واگذار کند، حق داشت تا کنیز خریداری شده خود را به مردان دیگر کرایه دهد تا هم از درآمد حاصل از اجاره زن بهره‌مند شود و هم فرزندان حاصله را از مادر جدا کند و به عنوان برده به فروش برساند. در هیچکدام از این مراحل رضایت داشتن یا نداشتن زن شرط نبود. […]

رنج‌های بشری 74: تبار زن در دین زرتشتی

در متن پهلوی زرتشتی «بندهش» آمده است که اهورامزدا چون از یافتن موجودی که بتواند زاییدن انسان (= مرد) را به عهده بگیرد، ناتوان شد؛ دیو فاحشه‌گری را برای اینکار انتخاب کرد. این دیو دختر اهریمن بود و «زن» یا «جَهی» نام داشت. […]

گنجینه بزرگ نوشتاری ایرانیان در زبان عربی

زبان عربی یکی از زبان‌های گفتاری و نوشتاری ایرانیان در سده‌های نخستین هجری بوده و دستور زبان و صرف‌و‌نحو و دامنه وسیع واژگان آن از جمله به همت ایرانیان پدید آمده و تبیین یافته است. زبان عربی را به دلیل این کوشش و اهتمام گسترده می‌توان یکی از زبان‌های ایرانیان نامید و ایرانیان را نیز مایملک آن دانست. شایسته نیست که کل زبان و ادبیات و لغات و متون عربی را که ایرانیان نیز نویسنده و پدیدآورنده آن بوده‌اند و آثار فراوانی را بدان زبان خلق کرده‌اند، از روی غفلت و دوستی خاله خرسی، به اعراب صدر اسلام نسبت داد. […]

رنج‌های بشری 73: مطلق‌گرایی محصول دشمنی یا نادانی

کسی که فکر می‌کند ایرانیان باستان همیشه منزه و پاکیزه و گل و بلبل بوده‌اند و هر خالی که بر چهره‌اشان نشسته، سوغات اجنبی بوده، یا گرگ در لباس میش است و یا نادان محتاج به ترحم.

رنج‌های بشری 72: سلطه‌گران و مصادره نجات‌بخشان

مردم رنج‌کشیده ناچار بوده‌اند تا به دلیل ناتوانی از غلبه بر سلطه‌گران به نجات‌بخشان واقعی یا وهمی پناه ببرند و منتظر ظهور آنان باشند. اما سلطه‌گران حتی از این کورسوی امید مردم به نجات‌بخشان نیز برای منافع و مقاصد خود استفاده می‌کردند. و این است آن رنج مضاعف که دارو خود تبدیل به درد شده باشد.



web analytics