Skip to content
بایگانی تاریخ

رنج‌های بشری 144: هویت ایرانی را چه کسانی پایمال می‌کنند؟

آنان که هویت ایرانی را با دروغ پیوند می‌زنند، از بزرگترین معضلات امروز و آینده ایران هستند. هویت ایرانی را کسانی بر باد نمی‌دهند که واقعیت‌های زشت و زیبای تاریخی را با استناد به منابع بیان می‌کنند و یا در برابر هرگونه جعلیات و سخنان ذوقی روشنگری می‌نمایند. هویت ایرانی را ملی‌گرایان و پیروان راه راستی و کورش‌پرستانی بر باد می‌دهند که دست به تاریخ‌سازی می‌زنند و هویت دیرین را وابسته و پیوسته بدان‌ها می‌کنند. […]

فردوسی و آن یار مهربان

چنانکه می‌دانیم و مشهور است فردوسی گفتارها و دیدگاه‌های شخصی خود را نه در متن داستان‌های شاهنامه که در آغاز و پایان آنها آورده است. او با این روش، هم امانتداری خود در ترجمان منظورم «نامه باستان» را رعایت کرده و هم در برخی موارد به شرح زندگی خصوصی خود پرداخته است. یکی از این نمونه‌ها، سرآغاز داستان بیژن و منیژه است. سرآغازی که بسیاری از پژوهشگران و شاهنامه‌شناسان آنرا از شیواترین سروده‌های فردوسی در سراسر شاهنامه و حتی نخستین بیت‌های شاهنامه می‌دانند. شواهد متعددی در دست است که سرآغاز داستان بیژن و منیژه در واقع سرآغاز سرایش شاهنامه به تحریک و تشویق «یک یار مهربان» است. در آن شب دلگیر و دلتنگی که خواب به چشم استاد نمی‌آمده و از آن یار مهربان طلب «چراغ و نار و ترنج و به و جام» می‌کند. […]

ماجرای نژاد آریایی: همزمانی انتشار دو خبر در ایران و هند

پرده اول: در آبان‌ماه سال ۱۳۹۰ خبری منتشر شد که مطالعات ژنتیکی و ملکولی نشان داده «ایرانیان» از نژاد آریایی نیستند. پرده دوم: در آبان‌ماه سال ۱۳۹۰ خبری منتشر شد که مطالعات ژنتیکی و ملکولی نشان داده «هندیان» از نژاد آریایی نیستند. […]

یک کارتون ضد نژادپرستی و ملی‌گرایی

آقای سروش رضایی- انیماتور و هنرمند جوان و خوش‌فکر- در اثری عالی و دیدنی به روشنگری علیه مفاهیم نژادپرستی و قومیت‌پرستی و دیگر انگاره‌های تمامیت‌خواهانه پرداخته است. اعمالی که همچون ملی‌گرایی و پان‌بازی‌های ویرانگر، چیزی بیش از تحریک افکار عمومی و آلت دست شدن نیست و در نهایت نیز به نفع همان مگس‌های سمج آغاز فیلم تمام خواهد شد که فارغ از همه ماجراها به پیشرفت خود فکر می‌کنند. تحریک اشخاصی که به راحتی و سادگی و بر سر کمترین بهانه‌ای عامل اجرایی محرکان پشت پرده می‌شوند و جامعه‌ای را به آشوب می‌کشند. کارتون زیبا و آموزنده و روشنگرانه آقای رضایی که به «آدم‌های» سراسر جهان تقدیم شده است، بی‌گمان تأثیری بیشتر از مجموعه نوشته‌های رنج‌های بشری بر جای خواهد نهاد. […]

تکذیب‌نامه آقای اشرفیان پیرامون ماجرای نژاد آریایی

در آبان‌ماه سال گذشته، تلویزیون و وب‌سایت بی‌بی‌سی مصاحبه‌ای با آقای دکتر مازیار اشرفیان بناب را منتشر کردند که در همان زمان نگارنده در یک توضیح مختصر و با عنوان «نژاد آریایی و ادعاهای تازه» آنرا مصاحبه و ادعایی ناقص و آشفته دانست که قابلیت استناد و اتکا را ندارد. آن مصاحبه به‌رغم آشفتگی خود توانست سروصداها و بازخوردهای غیرمنطقی و احساساتی‌ای را در سطح جامعه و در میان کسانی ایجاد کند که اصولاً نمی‌خواهند چیزی فراتر از بازی‌های خطرناک نژادگرایانه را بدانند. بازی‌ها و توطئه‌ها و نزاع‌ها و نفاق‌های قومیتی که در یکی- دو سده اخیر حضوری چشمگیر در کشورهای جهان و از جمله خاورمیانه داشته است. […]

جایزه!

به هر کسی که سندی نشان دهد که کدام نهاد جهانی روز جهانی کورش را وضع کرده و یا چنین مناسبتی در کدام تقویم جهانی آمده است؛ یا به کسی که نشان دهد سخنان گهربار کورش (مانند بدن مرا بدون مومیایی در خاک پاک وطن دفن کنید/ برای مبارزه با تاریکی شمشیر نمی‌کشم بلکه چراغ به دست می‌گیرم) در کدام سند تاریخی آمده است؛ یا به کسی که نشان دهد نام زرتشت در کدام سند تاریخی کهن‌تر از ۱۸۰۰ سال پیش آمده است؛ یا به کسی که نشان دهد در کدام سند تاریخی از کورش به عنوان بنیانگذار کشور ایران یاد شده است؛ یا به کسی که عکسی از تمثال منشور کورش که بر سردر سازمان ملل آویزان است را نشان بدهد؛ یا به کسی که سندی تاریخی نشان دهد که پیشینیان روز ششم فروردین را زادروز زرتشت می‌دانسته‌اند؛ یا به کسی که تقویمی قدیمی‌تر از عمر جمهوری اسلامی را نشان بدهد که مبدأ سه هزار و هفتصد و خرده‌ای برای تقویم زرتشتی بکار رفته باشد؛ و یا اصلاً تقویمی یا مبدأ سالشماری‌ای با قدمت بیش از سی سال را نشان بدهد که صفت «زرتشتی» برای آن بکار رفته باشد؛ یا به کسی که نشان دهد نام کورش در کجای شاهنامه فردوسی آمده است؛ یک جعبه پشمک فرد اعلای یزد جایزه داده می‌شود.

افتخار منشور کورش متعلق به کیست؟

سؤال اینجاست که چنانچه استوانه منشور کورش قلابی نباشد، افتخار پدیدآوردن آن و افتخار محتوای آن و افتخار فناوری ساخت آن متعلق به کیست؟ نگارنده به دلایل زیر معتقد است که هر سه این افتخارات نه متعلق به کورش و هخامنشیان، که متعلق به تمدن بابل است: […]

رنج‌های بشری 143: عاقبت نهایی ملی‌گرایی

تاریخ جهان در سده اخیر نشان می‌دهد که عاقبت و نهایت ملی‌گرایی این است: همه ملت باید کشته شوند!

رنج‌های بشری 142: چرا نباید از رنج‌های تاریخی سخن گفت؟

چرا نباید حرف زد؟ چرا نباید از رنج‌های تاریخی مردم سخن گفت؟

رنج‌های بشری 141: دخالت آمرانه در زبان مردم

یکی از غم‌انگیزترین و ظالمانه‌ترین انواع رنج‌های بشری، دخالت آمرانه در زبان مردم است. زبان‌های گوناگون مردم یک منطقه چونان جویباران روان و زلال بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند و تأثر می‌پذیرند و با الوان و گونه‌های رنگارنگ و متنوع خود بر همبستگی و پیوند و محبت میان مردمان دلالت می‌کنند. کسانی که با فرمایش‌ها و دخالت‌های بیجای خود و تحت تأثیر انگاره‌های فاشیستی و نژادپرستانه و تمامیت‌خواهانه حکم می‌کنند که چنین بنویسید و چنان ننویسید و بعضاً واژگان و ساختار زبان را دستکاری و تحریف می‌کنند، نه تنها به همبستگی و عاطفه مشترک بشریت آسیب می‌رسانند، که خودشان نیز هیچگاه نتوانسته‌اند مطلب درخوری بنویسند و اثر مکتوب ماندگاری پدید بیاورند.

رنج‌های بشری 140: بی‌تفاوتی زنان

رنج‌های بشری هنگامی آغاز شد که نخستین زن در حدود 5500 سال پیش آزادی خود را با امنیت اعطایی یک مرد-مالک مبادله کرد. و نیز از رازهای تاریخ بشری است که زنان با اینکه بیشتر قربانی زور و ظلم شده‌اند، اما همواره در قبال رنج‌های بشری و شناخت آنها بی‌تفاوت‌تر از مردان بوده‌اند.

رنج‌های بشری ۱۳۹: فردوسی و رنج‌نامه مردم معاصر با انوشیروان عادل

به گزارش شاهنامه فردوسی، انوشیروان عادل بجز نسل‌کشی مزدکیان به قتل‌عام‌های دیگری نیز دست یازید که از آن جمله است قتل‌عام بلوچیان و گیلانیان و سپس غارت اموال آنان و سوزاندن خانه‌هایشان. فردوسی درد و رنج مردم و قتل‌عام گروهی زن و مرد و کودک را به دست لشکریان ساسانی انوشیروان با شیواترین سروده‌ها بیان کرده است: «ازیشان فراوان و اندک نماند، زن و مرد جنگى و کودک نماند». او همچنین آورده است که گستردگی نسل‌کشی بلوچ‌ها به اندازه‌ای بوده که یک نفر بلوچ و حتی یک نفر چوپان بلوچ در هیچ کجا به دیده نمی‌آمد: «ببود ایمن از رنج ایشان جهان، بلوچى نماند آشکار و نِهان/ شبان هم نبودى پس گوسپند، به هامون و بر تیغ کوه بلند». […]

رنج‌های بشری 138: کورش و تصرف آمیتیس

امروزه عده‌ای هرودوت را مورخی دروغگو می‌نامند. این ادعا تا حدی درست است و سابقه تاریخی نیز دارد. برای مثال کتزیاس که مورخ و پزشک رسمی دربار اردشیر دوم هخامنشی بود، هرودوت را دروغزن می‌نامید. او گزارشی را نقل کرده که با گزارش هرودوت مغایر است. کتزیاس آورده است که کورش پس از غلبه بر ماد اسپیتاماس را کشت و زن او را که آمیتیس نام داشت، تصرف کرد. آمیتیس دختر آستیاگ و خواهر ماندانا و خاله کورش بود. […]

رنج‌های بشری ۱۳۷: شمشیر نمی‌کشم، مشعل آتش به دست می‌گیرم!

یکی دیگر از دروغ‌های کورش‌پرستان و انتساب سخنان و نقل‌قول‌های خیالی به کورش این است که از قول او آورده‌اند: «برای نبرد با تاریکی شمشیر نمی‌کشم، چراغی می‌افروزم». اما این سخن از اصل و اساس ساختگی نیست. بلکه شکل تغییریافته و تحریف شده آن سخن کورش است که گزنفون نقل کرده و در آن اشاره شده است به نبرد با مردمی که در تاریکی شب خفته‌اند، با مشعل آمیخته به قیری که خانه‌هایشان را به آتش می‌کشد. بطور خلاصه مفهوم این عبارت چنین است که به مردمی که در تاریکی شب خفته‌اند با مشعل آغشته به قیر هجوم می‌برم. […]

رنج‌های بشری ۱۳۶: کورش و به آتش کشیدن خانه مردم و شهر اپیس

به گزارش گزنفون، کورش در برابر لشکر سراسر مسلح خود نطقی ایراد کرد که خلاصه آن چنین است: «امروز همه نعمت‌های آسمانی در اختیار ماست تا به تارومار دشمنی بپردازیم که در خواب است. جوایز این کشتار از برای شما طلا و اموال و نام نیک و آزادگی است. ما در صبح زود در حالی به شهر حمله می‌کنیم که مردم در بستر ناز و خوشی آرمیده‌اند. ما مشعل‌های بسیار و قیر فراوان در اختیار داریم و خانه‌های آنان جملگی از چوب خرما است. سربازان ما خانه‌های آنان را به سرعت آتش خواهند زد و آنان یا باید بگریزند و یا در میان شعله‌های آتش بسوزند».

کورش فاجعه هولناک قتل‌عام اهالی و به آتش کشیدن شهر و خانه‌های مردم را از جمله بر سر مردم شهر اُپیس در آورد. او به موجب متن کتیبه «رویدادنامه نبونید و کورش» و پس از غارت هگمتانه و لیدی، به شهر اپیس لشکر کشید و مردم شهر را که در حال فرار از او بودند، قتل‌عام کرد: «ارتش پارس‌ها (به بابل/ اکد) هجوم آورد. هنگامی که کورش به سپاه اکد در شهر اپیس بر کرانه رود دجله حمله کرد؛ مردمان اکد بگریختند (عقب نشستند). اما او (کورش) همه مردمان شهر را از دم بکشت. […]

کوکوس هفتصد نفری و ایران هفتاد میلیون نفری

جزایر کوکوس (کیلینگ) با ۱۴ کیلومتر مربع مساحت (نصف جزیره خارک) از کوچکترین کشورهای جهان است. این کشور در اقیانوس هند و میان اندونزی و استرالیا جای دارد. جمعیت آن حدود ۷۰۰ نفر است که مسلمان هستند. مردم کوکوس آیین‌ها و باورداشت‌ها و موسیقی و جشن‌های بسیار کهنی را زنده نگاه داشته‌اند. رفت‌وآمد توریست به کوکوس از طریق دو پرواز هفتگی از استرالیا انجام می‌شود. از مهمترین درآمدهای عمومی کشور کوکوس که در نوع خود ایده بسیار جالب و خلاقانه‌ای است، اتکای به دامنه مشهور اینترنتی آن یعنی .cc است که بخصوص شکل نیمه رایگان آن یعنی co.cc با حدود چهارصد میلیون مشترک شهرت جهانی دارد. کاش مردمان کشور هفتاد میلیونی ایران از مردمان کشور هفتصد نفری کوکوس می‌آموختند و بجای حمله به صفحه ملک عبدالله (که در نهایت منجر به حذف نام خلیج فارس از نقشه‌های گوگل شد) ایده‌های بهتر و خلاقانه‌تر و آبرومندانه‌تری را بکار ‌می‌بستند که در شأن کشور هفتاد میلیون نفری ایران باشد. […]

رنج‌های بشری 135: از گالیله تا امروز

انصاف باید داد که دادگاه‌های زمان گالیله و مفتشان تفتیش عقاید آن بسا شریف‌تر و انسانی‌تر از امروزیان عمل می‌کردند و الحق که شایسته تعریف و تمجید هستند. اینکه کسی را به اتهام باور به گردش زمین محاکمه کنند و در کیفرخواست هم چنین بنویسند و در نهایت هم او را آزاد کنند، نهایت بزرگواری و مناعت طبع است. اگر امروز بود، در بهترین حالت او را به جرم کلاهبرداری یا بچه‌بازی یا معامله مواد مخدر یا فعالیت‌های تروریستی محاکمه و تیرباران می‌کردند و در بدترین حالت، یک سنگی از آسمان یا ماشینی از آنطرف جاده می‌آمد و تمام مراحل را میان‌بر و به سرعت انجام می‌داد و حل و فصل می‌کرد.

رنج‌های بشری 134: استعمال حشیش در دین زرتشتی

حشیش یا بنگ و استعمال آن به عنوان یکی از یاریگران اهورامزدا در برابر اهریمن از اعمال مقدس در دین زرتشتی بشمار می‌رود. مصرف حشیش در دین زرتشتی یکی از راه‌های معراج و سفر به بهشت و جهان آخرت دانسته شده است، بخصوص اگر سه جام زرین از «بنگ گشتاسپی» باشد و موبدی آنرا سر بکشد. چنانکه ارداویرف در آتشکده آذرفرنبغ و در برابر هفت تن از بزرگان زرتشتی آن می و بنگ را نوشید و استعمال کرد و به مسافرت آن دنیا رفت و برگشت. ارداویراف همان موبدی بود که سنت ازدواج با محارم را با هر هفت خواهر خود اجرا کرد و کتابی به نام «ارداویراف‌نامه» از او برجای مانده است. نشانه دیگری از مصرف مقدس حشیش، گزارش «زراتشت‌نامه» است. به موجب این منظومه، زرتشت نیز چنین جامی را به گشتاسپ نوشانید تا او را سه شبانه‌روز به معراج بفرستد و از بهشت دیدار کند. […]

رنج‌های بشری 132: وطن‌پرستی در حرف و بیگانه‌پرستی در عمل

تظاهرها و بروزهای ما ایرانیان در قبال مشخصه‌های هویت بومی و میهنی بیشتر جنبه فرمالیته و ظاهرسازی‌ دارد. در واقعیت وطن‌پرستی و میهن‌دوستی ما همین بس که دیگر به ندرت می‌توان در منوی سراسر فرنگی و با اسم‌های ساختگی شبه‌فرنگیِ غذاخوری‌های وطنی یک اسم یا خوراک ایرانی پیدا کرد. با این حساب می‌شود ادعا کرد که ایرانیان هیچگاه غذا نمی‌خورده‌اند، چرا که غذاهایشان نام ایرانی ندارد. این در حالی است که رستوران‌های برادران هندی ما با غذاها و نام‌های هندی سراسر شهرهای جهان را پوشانده است. همچنین می‌توان ادعا کرد که ایرانیان هیچگاه لباس نیز نمی‌پوشیده‌اند، چرا که تمامی‌ لباس‌هایشان از زیر زیر تا روی رو نام‌های فرنگی دارد: پولیور، کت، پالتو، مانتو، تی‌شرت، بلوز، ژاکت، کی‌کرز، شورت و غیره. همچنین در وطن‌پرستی ما همین بس که متخصصان تبلیغات پی به احساس حقارت ایرانی در برابر فرنگی و حتی در برابر اماراتی و ترکیه‌ای برده‌اند و در آگهی‌های تبلیغاتی از موهای بور و چشم‌آبی و لباس اماراتی و امثال آن بهره می‌برند. استفاده وسیع رسانه‌ها از مشخصه‌های اندامی بور و بلوند به نوعی تبلیغ و تحقیر نژادی و قومیتی نیز هست. تحقیری که ما نه تنها با آن مخالفت نمی‌کنیم که از آن با کمال میل استقبال می‌کنیم.

رنج‌های بشری 131: انتخاب شوهر در فقه زرتشتی

در فقه زرتشتی چنانچه پدر نخواهد با دختر خود ازدواج کند، دختر می‌باید منحصراً با مردی ازدواج کند که پدرش برای او معین کرده است. چنانچه در زمینه انتخاب شوهر اختلافی بین پدر و دختر وجود داشته باشد، نظر پدر ملاک عمل قرار می‌گیرد و دختر حق اعتراض ندارد. مگر آنکه سن او کمتر از 9 سال باشد که در اینصورت پس از رسیدن به 9 سالگی می‌تواند شوهر فعلی خود را با رضایت او تغییر دهد. […]

رنج‌های بشری 130: ازدواج موقت یا صیغه در دین زرتشتی، بهره‌کشی جنسی از کارگران زن

در دین زرتشتی بجز امکان اجاره دادن زن، امکان ازدواج موقت یا صیغه نیز وجود داشت. زنان صیغه‌ای (متعه) در حکم کارگرانی بودند که وظیفه داشتند در کارگاه یا خانه مرد که در حکم کارفرما بود، کار کنند و نیز مشترکاً به او خدمات جنسی بدهند. تعداد زنان صیغه‌ای هر مرد بستگی به ثروت و موقعیت اجتماعی و شغلی او داشت. زنانی که به صیغه این مردان در می‌آمدند، در ازای کار روزانه خود دستمزدی نمی‌گرفتند و حقی بر ارث نیز نداشتند، اما مبلغی به عنوان مهریه (صداق) دریافت می‌کردند و خوراک و پوشاک آنان تأمین می‌شد. فرزندان این زنان نیز از مرد ارث نمی‌بردند و نام و نسب مرد به آنان نمی‌رسید. مرد همچنین حق داشت که یکی از زنان صیغه‌ای خود را با رضایت یا بدون رضایت او به یکی از پسران خود واگذار کند. در مجموع می‌توان گفت که زنان کارگر شاغل در کارگاه‌ها و خانه‌ها، در حکم زنان صیغه‌ای صاحب کارگاه بودند که می‌بایست بدون دستمزد و فقط در ازای خوراک و پوشاک و مبلغی مهریه برای او کار کنند و رضایت جنسی او و پسران او را نیز برآورده سازند. […]

انتشار ترجمه انگلیسی چارتاقی هایدنتور

گزارش انگلیسی نگارنده از پیوندهای خورشیدی چارتاقی هایدنتور اتریش و مقایسه آن با نمونه‌های چارتاقی ایرانی در مجله پرشیادایجست منتشر شده است. چارتاقی هایدنتور نخستین نمونه از چارتاقی‌های رومی است که نگارنده بررسی آنها را در دست دارد. چارتاقی هایدنتور، چه از نظر سازه و جزئیات اجرایی و چه از نظر ویژگی‌ها و مشخصه‌های تقویمی و خورشیدی و چه از لحاظ قدمت و زمان ساخت، شباهت قابل توجهی با چارتاقی‌های ایران دارد. این ویژگی‌های نویافته و جالب توجه، علاوه بر اینکه برای مطالعات تاریخ علم و رازگشایی بنا مفید است، می‌تواند راهگشای برخی مطالعات باستانی دیگر و نیز بررسی تأثیر و تأثر و روابط متقابل دانشی و آیینی بین ایران و اروپا باشد. […]

رنج‌های بشری 129: شوهر دادن دختر سه ساله در دین زرتشتی

شوهر دادن دختر در سن سه سالگی عملی مجاز و مباح در فقه زرتشتی بوده است. به موجب فتوای دوازدهم از مجموعه فتاوی موبد آذرفرنبغ فرخزادان، دختری که او را در سن سه سالگی به همسری مردی در آورده‌اند و زندگی مشترک تشکیل داده است، می‌تواند و این حق را دارد که پس از رسیدن به سن بلوغ 9 سالگی از شوهری که برایش انتخاب شده، پشیمان شود و با رضایت شوهر فعلی به همسری مرد دیگری در آید. […]

رنج‌های بشری ۱۲۸: شوهر دادن دختر نه ساله در دین زرتشتی

در دین زرتشتی دختر موظف بود حداکثر تا سن ۹ سالگی (و ترجیحاً قبل از آن) با شوهری که برایش انتخاب می‌شد، ازدواج کند و اگر به مدتی طولانی از اینکار سرباز می‌زد و زندگی بدون شوهر را ترجیح می‌داد، باید کشته می‌شد. به موجب فتوای سیزدهم و فتوای چهاردهم از مجموعه فتاوی موبد آذرفرنبغ فرخزادان، چنانچه دختری قبل از سن ۹ سالگی شوهر می‌کرد، پس از رسیدن به این سن می‌توانست از پیمان ازدواج پشیمان گردد و با رضایت شوهر به دیگری شوهر کند؛ اما چنانچه در سن ۹ سالگی شوهر می‌کرد و از ازدواج خود پشیمان می‌شد، مجازات سختی در انتظار او بود و می‌بایست به قتل برسد. […]

رنج‌های بشری ۱۲۷: اجبار زن به ازدواج با محارم در دین زرتشتی

در فتوای بیستم از مجموعه فتاوی موبد آذرفرنبغ فرخزادان از او سؤال شده است که اگر دختر یا خواهر مردی به ازدواج با او رضایت و موافقت نداشته باشند، آیا مرد می‌تواند به زور آنان را زن خود کند؟ موبد پاسخ می‌دهد که مرد را نمی‌توان وادار به ازدواج کرد ولی زن را می‌توان به زور وادار کرد. بخصوص اگر خواهر یا دختر باشد که هم می‌توان آنان را به زور به زنی گرفت و هم ثواب ازدواج با محارم را دارد. […]

رنج‌های بشری 126: وصیتنامه دروغین کوروش

یکی از جعلیات دیگر کورش‌پرستان ساختن وصیتنامه‌ای قلابی برای کورش است که می‌گوید: «فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و موميايی در خاک پاک ایران به خاك بسپارند تا اجزای بدنم ذرات خاک ايران را تشكيل دهد». فریبگری از زشت‌ترین کارهایی است که کسی می‌تواند در قبال انسان‌ها انجام دهد. آن هم در قبال احساسات پاک و بی‌شائبه جوانان دوستدار میهن و منحرف کردن تعلق خاطر انسانی و شرافتمندانه آنان به طرف ناراستی و نادرستی، و سوءاستفاده و به بیراهه کشیدن و تباه کردن آرمان‌های باشکوه آنان. کارهای ناپسندی که همگی زیر پرچم ایران‌دوستی انجام می‌شود.

دروغ جدید: درینکویو شهر زیرزمینی زرتشتیان در ترکیه

این روزها ادعای نادرست جدیدی به نقل از سایت انجمن جهانی زرتشتیان و رسانه‌های بیشمار دیگری و با عنوان «درینکویو شهر زیرزمینی زرتشتیان شگفت‌انگیزترین کشف تاریخ آیین زرتشت مقصد توریستی جدید ترکیه» منتشر شده است. راست و ناراست را با ترفندهایی به هم بافته‌اند و یک تصویر اهورامزدا را هم در آن مونتاژ کرده‌اند. […]

رنج‌های بشری 125: سنگسار زنان در زمان کورش

سنگسار زنان در زمان فرمانروایی کورش بر بابل امری متداول بود و در مورد زنان زانیه اجرا می‌شد. در این مورد مردان از مجازات سنگسار معاف بودند، مگر آنکه به حرم و کنیزان شاه نظر داشتند.



web analytics