Skip to content
 

جعلیات تازه در زمینه حقوق زنان در دین زرتشتی

چنانکه می‌دانیم در سال‌های اخیر حجم وسیعی از کتاب‌ها و برنامه‌های تبلیغاتی برای توجیه و زیباسازی دین زرتشتی انتشار یافته و اجرا شده است. در این فعالیت‌ها کوشش می‌شود تا با سخنان اغواگرانه و عامه‌پسند و بدون ارجاع به منابع دست اول زرتشتی و یا با تحریف و جعل آن منابع، بر روی مخاطب ساده‌انگار و زودباور تأثیر گذاشته شود. این در حالی است که کتاب رنج‌های بشری از این نگارنده به دلیل بیان واقعیت‌های مستند و متکی به منابع در باره کورش و دین زرتشتی اجازه انتشار نیافته است.

در چند روز اخیر عده‌ای از خوانندگان پژوهش‌های ایرانی گفته‌اند که در یک برنامه تلویزیونی و به منظور پاسخ به سخنان این نگارنده، ادعا شده است که به موجب متن اوستا و نیز متن پهلوی ماتیکان هزار دادستان (مادیان هزار داتستان) حقوق زن زرتشتی از این قرار بوده است: زن حق مالکیت بر اموال خود را داشته است. زن حق اداره مستقل خانواده خود را داشته است. زن حق حضانت و سرپرستی فرزندان خود را داشته است. زن حق داشته تمام اموال خود را به موجب وصیت به هر کس دلخواه واگذار کند. پدر حق شوهر دادن دختر را نداشته، مگر آنکه مادر رضایت و موافقت داشته باشد. دارایی مرد پس از مرگ بطور مساوی بین زن و پسران و دخترانش تقسیم می‌شده است. شهادت زن در دادگاه دارای اعتبار شهادت مرد بوده است. زن می‌توانسته است موبد یا قاضی و یا وکیل شود. و مقداری ادعاهای واهی دیگر.

لازم به یادآوری است که هیچیک از این ادعاها نه در اوستا و نه در ماتیکان هزار دادستان و نه در هیچ منبع دیگری از متون فقهی و تشریعی زرتشتی نیامده است و کلاً و جزئآً سخنانی مجعول و مغلوط هستند. هر چند که انتظار نمی‌رود مدعیان چنین ادعاهایی، کتاب‌شناسی دقیق ارائه دهند (کاری که نگارنده برای تمامی ادعاهای خود انجام داده است)، اما انتظار می‌رود که شنوندگان و مخاطبان فهیم چنین «شوهای» تلویزیونی، به مطالعه و رجوع به منابع دست اول روی بیاورند تا درستی یا نادرستی آنها برایشان آشکار شود. در یک جامعه آگاه و دانا کسی چنین فرصت و جسارتی را پیدا نمی‌کند تا در برابر دوربین تلویزیون بی‌باکانه به چشمان بیننده خیره شود و چنین لاطاعلاتی را ببافد.

پاسخ به گفتارهایی که در زمینه حقوق زنان در دین زرتشتی نوشته‌ام، با روش‌هایی همچون جعل منابع، دروغ‌پردازی و روش‌های ناپسند دیگر امکان‌پذیر نیست. تنها راه ممکن این است که نشان داده شود که یا سخنان من در آن منابع نیامده‌اند و یا آنکه تحریف شده‌اند. راه دیگری وجود ندارد.

اما اینکه چرا و به چه دلیل باورمندان و علاقه‌مندان به مذهب زرتشتی به رغم شعارهای «راستی» و «اشویی» که سر می‌دهند، تمایل و انگیزه شدیدی به دروغ‌گویی و اعمال ناشایست دارند، موضوعی است که قبلاً تا حدودی بدان پرداخته بودم: «چرا کورش‌پرستان تا این اندازه دروغ می‌گویند؟» و «چرا کورش‌پرستان بی‌تربیتند؟».

توجیه یا نادیده‌انگاشتن رنج‌های بشری، یکی دیگر از رنج‌های بشری است.



web analytics