Skip to content
 

جزیره ابوموسی و همراهی نسنجیده ایرانیان در ترویج نام‌های موهوم

ما ایرانیان از معدود ملت‌هایی که هستیم که نیاز به دشمن نداریم و هر کس می‌تواند با رقصاندن ما به مطامع و اهداف خود برسد. ما نیز بارها نشان داده‌ایم که آماده‌ایم تا به مجرد کمترین صدای سازی به رقص در آییم. غم‌انگیز است که ما بندرت توانایی تشخیص و مقابله صحیح با تهدیدها را داریم و با تداوم چنین ناشیگری‌ها و قمارها و دخالت‌های بیجا، تمامی دارایی خود را دیر یا زود از کف می‌دهیم.

از جدیدترین نمونه‌های همراهی نادانسته و از روی غفلت عده‌ای از ما ایرانیان، می‌توان از موج سنگین تبلیغاتی در روزهای اخیر و به منظور تغییر نام جزیره ابوموسی یاد کرد. نام‌های فراوانی همچون: گپ‌سبزو، گپ‌سیزو، بوم‌او، بوم‌اف، بوموف، بوم‌سبز، بوم‌سو، بوم‌سوز، بوموسو، بومورو و امثال آن که دارای منبع و سند تاریخی نیستند و در نقشه‌های جغرافیایی نام آنها نیامده است.

این برنامه که عده‌ای اشخاص غافل را با خود همراه کرده است، چه هدفی را در سر می‌پروراند؟ برخی از مهمترین آنها بطور خلاصه به شرح زیر است:

1- آنان با اینکار ما را به وادی بیان سخنان و ادعاهای غیرمستند می‌کشانند و به دو دستاورد مهم می‌رسند: نخست اینکه در آینده ثابت می‌کنند چنین نام‌هایی پشتوانه تاریخی ندارد و این ادعای ایرانیان (و به تبع آن ادعاهای دیگرشان) بی‌اساس است. و دوم اینکه از همین حربه بطور متقابل برای تثبیت نام جعلی و بدون پشتوانه تاریخی برای خلیج فارس بهره می‌برند. با چنین توجیه مشابه و متقابلی که «نبود سند و نقشه تاریخی برای نام مجعولی که ما به خلیج فارس منتسب کرده‌ایم نباید اهمیتی داشته باشد، چنانکه نبود سند و نقشه تاریخی برای نام‌هایی که شما به جزیره ابوموسی منتسب کردید، اهمیتی نداشت». و نیز می‌توانند متقابلاً در روند نام خلیج فارس مدعی شوند که: «استناد به آنچه در نقشه‌ها و اسناد تاریخی آمده است، ضرورتی ندارد؛ چنانکه شما نام ابوموسی که در نقشه‌ها و اسناد تاریخی آمده است را نادیده گرفتید». و نیز می‌توانند فردا روزی مدعی شوند و بگویند: «نام خلیج عـ… بر خلیج فارس از نظر ما نام درستی است به همان دلیل که نام گپ‌سبزو بر جزیره ابوموسی از نظر شما نام درستی بود». دوستی خاله خرسه که می‌گویند، همین است.

2- آنان با اینکار و پس از رفتارهای نسنجیده عده‌ای از ما برای «فارسی» نمایاندن نام جزیره ابوموسی، این اعتراف ضمنی را از ایرانیان می‌گیرند که وجود هرگونه نام عربی در تضاد با حاکمیت ایران و هویت ایرانی است و در نتیجه صِرف وجود یک نام عربی به معنای ایراد شبهه در مالکیت ایران بشمار می‌رود. در حالیکه بسیاری از نام‌های جغرافیایی در سراسر ایران‌زمین، و نیز نام‌های دانشمندان، کتاب‌ها، ابزارهای علمی و امثال آنها با آنکه عربی هستند، هویتی ایرانی دارند و به دست ایرانیان پدید آمده‌اند. (همچنین بنگرید به: «گنجینه بزرگ نوشتاری ایرانیان در زبان عربی»).

در مجموع، کشیدن مرز موهوم میان «ایرانی بودن» و «عربی بودن» و تلاش برای زدودن بسیاری از نام‌ها و واژگان عربی که ایرانیان سهمی ممتاز در پیدایش آنها داشته‌اند و دارای هویت و مالکیت و شناسنامه ایرانی هستند، در جهت اجرای خواست بدخواهان است و به زیان ایران تمام خواهد شد.

این در جهان امروز و در عصر اطلاعات یک اصل است که «دروغ تاریخی به زیان گوینده آن تمام خواهد شد». اصرار بر بیان دروغ‌های تاریخی (هر قدر که زیبا باشند) در حکم نابودی هویت میهنی، و مقابله با دروغ‌های تاریخی (هر قدر که دردآور باشد) در حکم پاسداشت هویت میهنی است.

همچنین بنگرید به گزارشی جامع و خواندنی از آقای رضا تقی‌زاده در رادیو فرانسه.



web analytics