درست در همین روزهایی که مشغول جستجو در وبسایتهای سازمان ملل و یونسکو بودیم تا ردی از روز مجعول جهانی کوروش را بیابیم و چون نیافتیم، با روشن کردن شمعهای کیک جشن تولد کورش خودمان را سرگرم کردیم؛
در همین روزهایی که مشغول گشتوگذار در کتابخانههای غبارگرفته بودیم تا ردی از مجموعه آثار چاپ شده مولانا را بیابیم و چون نیافتیم، با کشف کردن مقبره شمس تبریزی خودمان را سرگرم کردیم تا مبادا از آن کشور بدجنس که سالهاست در تدارک بزرگداشت مولانا بوده عقب بمانیم؛
در همین روزهایی که مشغول تفحص در اسامی نامزدان نوبل ادبی بودیم تا ردی از این کشور ادیبپرور و بیاعتنا به کپیرایت و حق مؤلف را در میان برندگان آن ببینیم و چون ندیدیم، دلمان را خوش کردیم و پز دادیم به برندهای که مادر انگلیسیاش او را به هنگام اشغال ایران در جنگ جهانی اول در کرمانشاه زاییده است و اینرا موجب افتخار خود دانستیم؛
در همین روزهایی که مشغول کشف توهینی دیگر به نژاد همیشه پاک آریا یا امت همیشه خداجوی اسلام بودیم و نقداً چیزی نیافتیم، با کشف حذف نام ایران در صفحه ثبتنام وبسایت رایگان یاهو (که هیچ مسئولیت و تعهدی در قبال هیچکس ندارد) و با نثار چند دشنام و توهین و تهمت به این «یاهوییان» بدجنس و دشمن ایران، جگر سوختهامان را خنک کردیم؛
در همین روزهایی که مشغول تفحصهای عمیق و حیاتی در متون کهن بودیم تا ردی از نگارش دیگرگونه واژگانی به مانند سقراط را بدست بیاوریم و چون نیاوردیم، با خیالپردازی توانمند و غنی خود که ذخایرش از همه چاههای نفت و گازمان پایانناپذیرتر است، خودمان را سرگرم کردیم و سغراط و سغرات و سقرات و سوقرات و سوغرات و سوغراط و صوقراط و دهها حالت ممکن دیگر را کشف کردیم و بر غنای زبان شیرین فارسی افزودیم؛
در همین روزهایی که مشغول جستجو برای پیدا کردن جشنگاهی برای جشن آبانگان بودیم و چون نیافتیم، با سنت حسنه کشرفتن چند عکس و نقاشی از آثار دیگران و از مجسمه قلابی آناهیتا و با شادباشهایی مضحک به خط لاتین، خودمان را سرگرم کردیم تا با پایمال کردن حق دیگران، وفاداری خود به حقوق بشر و بیدار بودن همیشگی خود را به کورش بزرگمان ثابت کنیم و به او اطمینان بدهیم که او میتواند کماکان در آسودگی کامل بخوابد؛
در همین روزها، دکتر رجب صفرُف- رئیس مرکز مطالعات ایران معاصر در روسیه- در وبسایت شخصی خود گزارشی از گفتگوهای مربوط به دریای کاسپی (مازندران) و مناسبات کشورهای پیرامون آنرا آورد که عیناً در دو رسانه خبری رسمی روسیه، یعنی خبرگزاری ریانووستی و خبرگزاری روسیه، و نیز در دو رسانه خبری رسمی جمهوری اسلامی، یعنی خبرگزاری ایرنا و شبکه خبر، نیز منتشر شد. رجب صفرُف میگوید:
«با توجه به اینکه این دریا بین ایران و شوروی سابق بصورت پنجاه-پنجاه تقسیم شده بود؛ ایران میتوانست بر این سهم پیشین خود تأکید کرده و پنجاه درصد باقیمانده را بعنوان سهم چهار کشور تازه استقلال یافته بداند. اما ایران این کار را نکرد. ایران بیست درصد از خزر را برای هر کشور ساحلی پیشنهاد کرد».
رضا
گفتارهای دیگر: