Skip to content
 

نگارکندهای نویافته از بلخ بامی و دامنه‌های هندوکش

ناحیه بلخ در شمال افغانستان و نیز دشت شادیان و دامنه کوهستان‌های بلند هندوکش و کوه بابا در جنوب بلخ، یکی از مهمترین سرزمین‌های شکل‌گیری و گسترش فرهنگ و تمدن‌های پامیروایرانی بوده است. بلندی‌های جنوب بلخ (برای نمونه «غار آق کوپروک») یکی از زیستگاه‌های کهن انسان در عصر پارینه‌سنگی زیرین، و دلتای سبز و خرم بلخ‌رود از بزرگترین نواحی استقراری در عصرنوسنگی به بعد بوده است.

چنانکه در اوستای کهن آورده شد، بلخ و سرزمین‌های پیرامون آن، محل سرایش بسیاری از بخش‌های اوستا و نیز محل تلاقی و همزیستی بسیاری از دین‌های ایرانی بوده است. این شهر همچنین جایگاه بالندگی یکی دیگر از ادیان رایج در میان مردمان سرزمین‌های پامیروایرانی یعنی دین بودا بوده است. شهر بلخ در عصر آهن (تقریباً برابر با دوره کیانیان شاهنامه) به عظمت و بزرگی‌ای دست می‌یابد که به عنوان جایگاه گردهمایی نمایندگان سرزمین‌ها برگزیده می‌شود و هنوز هم بازمانده آیین‌های در پیوند با آن در روز نوروز در آنجا برگزار می‌شود. (بنگرید به: «آیین بر افراشتن درفش در سرزمین درفش‌های برافراخته»).

کشور افغانستان در دهه‌های اخیر به عرصه تاخت و تاز گروه‌های مسلح و جولانگاه جهان‌خواران آزمند شد که علاوه بر ویرانی و تباهی گسترده‌ای که برای تمامی بنیان‌های این کشور بزرگ و گرامی در پی داشت، منجر به نابودی و غارت بسیاری از آثار باستانی آن نیز شد.

سنگ نگاره سوارکار افغانستان

روز گذشته، آقای رضا حسینی بلخی، چند عکس از یافته‌های تازه بلخ و دامنه‌های هندوکش را فرستاد. یکی از این یافته‌ها که سنگ‌نگاره «رگِ بی بی»  نام دارد، نقش پهلوان یا پادشاه سوارکاری در حال نبرد با کرگدن یا اژدهایی غول‌پیکر است. این نگارکند که دارای ویژگی‌های هنر کوشانی است، شباهت فراوانی به گزارش نبرد رستم با اژدها در شاهنامه فردوسی دارد و تا آنجا که این نگارنده آگاهی دارد، دومین نقش اژدها است که در سرزمین‌های پامیروایرانی دیده شده است. نخستین آنها، عبارت بود از نگاره اژدهایی با قدمتی کمتر بر نیایشگاه یا کاخ ایلخانی «ویر» (وی یَـر) در نزدیکی روستایی به همین نام در ده کیلومتری جنوب شرقی شهر سلطانیه در استان زنجان.

برای آگاهی بیشتر از سنگ‌نگاره رگ بی‌بی بنگرید به گزارش فرانتس گرنه که آنرا اثری ساسانی دانسته است: Relief sassanide de Rag-i Bibi

یکی دیگر از نگارکندهای نویافته، عبارت است از شمار فراوانی از نقش‌های بزهای نر کوهی در دامنه شمالی ارتفاعات بابا. این نگارکندها از نظر مقایسه سنت‌های هنری صخره‌کندهای پیش‌تاریخی با دیگر نمونه‌های به دست آمده از شرق باستان، اهمیت فراوانی دارند. وجود نگاره‌های تقریباً محو شده در لایه‌های زیرین نقوش بالایی، نشانه‌ای از رویکرد چندین هزارساله انسان باستان به این ورق‌های سنگی است. دامنه اختلاف رنگ این سنگ‌نگاره‌ها می‌تواند راهنمای خوبی برای تعیین قدمت و سال‌یابی اثر باشد.



web analytics