Skip to content
 

بریتانیا و اشغال جزیره ابوموسی

برخی رسانه‌‌ها بریتانیایی نوشته‌اند که «سه جزیره ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک تا سال ۱۹۷۱ میلادی تحت‌الحمایه بریتانیا بود. پس از عقب‌نشینی نیروهای نظامی بریتانیا از خلیج فارس، این جزایر به کنترل ایران درآمد».

اما این رسانه‌ها نگفته‌اند که این «تحت‌الحمایگی» بریتانیا بر این جزایر که در سال ۱۹۷۱ به پایان رسیده، اصولا از کی آغاز شد و چرا آغاز شد و چه کسی و به چه اجازه‌ای آنرا آغاز کرد؟

روزنامه‌‌نگاری «آزاد» و «غیروابسته» اینرا نمی‌گویند، بلکه لااقل به این می‌گویند:

سه جزیره ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک در سال ۱۲۸۷ خورشیدی (۱۹۰۸ میلادی) و در زمان آشوب و ناآرامی‌های اواخر پادشاهی محمدعلی‌شاه قاجار (که بریتانیا نیز در آن نقش داشت) مورد تجاوز و اشغال نیروهای نظامی بریتانیا قرار گرفت و تا هشتم آذرماه سال ۱۳۵۰ خورشیدی (۲۹ نوامبر ۱۹۷۱ میلادی) در اشغال آنان باقی ماند. در این سال، نیروهای استعماری وادار به عقب‌نشینی از این جزایر و دیگر نواحی اشغالی شمال و جنوب خلیج فارس شدند و ایران ضمن توافقنامه شارجه (که اتفاقا بریتانیا یکی از طرفین همان توافقنامه بود) و رای صادره از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد به تاریخ نهم دسامبر ۱۹۷۱ مجددا جزایر تحت مالکیت خود را در اختیار گرفت و به قبض مالکیت پیشین خود پرداخت.

همچنین بنگرید به گزارشی جامع و خواندنی از آقای رضا تقی‌زاده در رادیو فرانسه.



web analytics