Skip to content
 

دوست‌یابی و دشمن‌تراشی

گروه‌هایی هستند که در میان گفتارها و نوشتارهای دیگران، به دنبال نکته‌ها و مضامینی می‌گردند که آنها را به نفع آرمان‌های خود می‌دانند. آنان این «زیبایی‌ها» را (از هر کس که باشد) می‌گیرند و رواج می‌دهند و به نفع اهداف خود بکار می‌گیرند. آنان با این شیوه بر تعداد دوستان خود می‌افزایند و نفوذ و محبوبیت خود را گسترش می‌دهند.

گروه‌های دیگری نیز هستند که برخلاف گروه قبلی، روشی انکارگرایانه دارند و بجای آنکه به دنبال نشانه‌ای از دوستی بگردند، اختلاف‌ها را تا سرحد دشمنی بزرگ می‌کنند. آنان در میان گفتارها و نوشتارهای دیگران به دنبال نکته‌ها و مضامینی می‌گردند که آنها را مضر به حال آرمان‌های خود می‌دانند. آنان به روش مظلوم‌نمایی و تخریب دیگران، این «زشتی‌ها» را می‌گیرند و بزرگ می‌کنند و رواج می‌دهند. آنان با این شیوه بر تعداد دشمنان خود می‌افزایند و نادانسته از نفوذ و محبوبیت خود می‌کاهند.

گروه اول از روش دوست‌یابی و جذب دیگران بهره می‌جوید؛ در حالیکه گروه منفی‌باف دوم از روش دشمن‌تراشی و توهین‌یابی و دفع دیگران بهره می‌گیرد؛ چرا که ظاهراً فاقد نقطه اتکای مستحکمی هستند که بتوانند اهرم خود را بر آن تکیه زنند.

گروه اول مرتباً به دنبال پیدا کردن بهانه‌ای برای جذب دیگران و بزرگ کردن حلقه دوستان خود است، در حالیکه گروه دوم مرتباً در حال جستجوی بهانه‌ای برای دفع دیگران و کوچک‌کردن حلقه دوستان خود است.

آینده نشان خواهد داد که گروه اول- که دست‌های گشوده به سوی همگان دارد- به اهداف خود خواهد رسید و گروه دوم- که مشت‌های گره‌کرده به سوی دیگران دارد- دیر یا زود فراموش خواهد شد.

گذشته نیز نشان داده است که آرمان‌هایی به موفقیت دست پیدا خواهند کرد که تعداد نظریه‌پردازان و ایدئولوگ‌ها و گسترش‌دهندگان مبانی فکری آنان نسبت مناسبی با سربازان پیاده‌اشان داشته باشد.



web analytics