Skip to content
 

رنج‌های بشری 34: آنان که کوشیدند و آنان که نازیدند

من شترانی را دیدم که شاخه‌های درختان باغ خشکیده‌ای را می‌جویدند. این باغ پدری کسانی بود که بجای آنکه آستینی بالا بزنند و بیلی بر دست بگیرند، در میان باغ‌های آباد دیگران ایستادند و به خاطره آبادانی باغ پدری خود نازیدند. آنان که به روزگارشان درختان و چشمه‌ها خشکیدند و درد و رنج پدید آمد.



web analytics