Skip to content
 

باز هم مشت‌ها گره می‌شوند

آقای بهزادخان فرهانیه از من خواست تا در باره غائله‌ای که دوباره بر سر سخنان فلان بدجنس غربی در اسرائیل به راه افتاده و مشت‌های شماری از هم‌میهنان ما را برای کوبیدن به دهان این یاوه‌گویان گره کرده، چیزی بنویسم.

در باره اینگونه اعتراض‌ها قبلاً در گفتار اعتراض‌های همیشگی ایرانیان و قضیه هفته‌نامه اشپیگل و چند جای دیگر، چیزهایی نوشته بودم. اما  اگر بخواهم خیلی کوتاه و گزیده چیزی به آنها بیفزایم، باید عرض کنم که چنین سروصداها و چنگ و دندان نشان‌دادن‌هایی، دقیقاً همان چیزی است که آنان دوست دارند و از آن بهره می‌برند. آنان با شیوه‌ای بسیار سنجیده و حساب‌شده کاری می‌کنند که یک سخن نادرست و مهمل یا یک فیلم یا اثر هنری ناشناخته و گمنامی ناگهان و به همت ما تبدیل به سخن یا اثری جهانی شود. در واقع آنان از ضعف و کم‌تحملی ما برای اهداف خود و برای صدای نه چندان بلند خود بهره می‌برند. آنان با همین شیوه کاری می‌کنند تا حرمت هر آن چیزی که در ذهن و باور مردم بدیهی شمرده می‌شود و افکار عمومی توجه و تردیدی در آن نشان نمی‌دهد، شکسته شود.

جالب است که در چنین واکنش‌ها و اعتراض‌هایی هیچ تفاوتی میان گرایش‌های گوناگون در کشور ما وجود ندارد. گویا تنها هنگامی احساس هویت می‌کنیم که در حال اعتراض باشیم. آنهم اعتراض برای هیچ. اعتراض‌هایی که هیچگاه و در هیچ موردی به نتیجه نرسیده‌اند؛ جز به نتیجه‌ای که طراحان زیرک آن در نظر داشته‌اند.

واکنش سراسیمهٔ صاحبان یک خانه برای نشان دادن سند مالکیت و اعتراض به هر شخص از زیر بوته در آمده که ادعایی دارد، تنها نشان‌دهندهٔ ضعف است و اینکه از چیزی بیم دارند.

برخی از ما نام رسمی یک کشور مستقل و عضو جامعه بین‌المللی را به دلخواه خود عوض می‌کنیم؛ نقشه‌هایی جغرافیایی رسم می‌کنیم که از اینجا تا آنجا خاک ماست؛ دستاوردهای ادبی و هنری و علمی دیگران را به خود منسوب می‌کنیم؛ نام‌های بین‌المللی را تغییر می‌دهیم؛ ایرلندیان را ایرانی می‌نامیم و ترکمنان را غیر ایرانی؛ از غارت و چپاول هند در زمان محمود و نادر با غرور و افتخار دفاع می‌کنیم و جواهرات غارت‌شده را «گنجینه ملی» می‌نامیم. اما هیچگاه ندیده‌ایم که آنان در برابر ما به خیابان بریزند و امضا جمع کنند و داد و قال راه بیندارند. چرا؟

چون آنان حتی اگر از ما ضعیف‌تر باشند، احساس ضعف نمی‌کنند. اما ما حتی اگر قوی‌تر باشیم، احساس ضعف و ترس می‌کنیم.

باز هم مشت‌ها گره می‌شوند و مانند همیشه به جایی فرود نمی‌آیند جز به چانهٔ خودمان.



web analytics