Skip to content
 

ظرف سنگی تقلبی در کاوش‌های باستان‌شناسی جاجرم و کاخ کورش در نزدیکی تخت‌جمشید

هیئت حفریات باستان‌شناسی که در محوطه چلو در پنجاه کیلومتری شمال شرقی جاجرم مشغول به کاوش هستند، با دعوت از خبرنگاران و رسانه‌ها، اطلاعات و عکس‌ها و اشیایی را در معرض دید آنان قرار داده‌اند. یکی از این اشیاء که عکس‌های متعدد آنرا خبرگزاری ایرنا و رسانه‌های متعدد دیگری منتشر کرده‌اند، ظرف سنگی منقوشی است که ادعا شده متعلق به هزاره دوم قبل از میلاد است. اما این ظرف قدمتی در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ سال و نقوش عقرب و اژدهای حک شده بر بدنه آن قدمتی در حدود چند روز دارد. نقوشی که تقلیدی ناشیانه از نقش و نگار مارهای چنبره زده بر ظروف سنگی جیرفت و تمدن هلیل‌رود است. در گزارش تصویری ایرنا به اندازه‌ای به این شیء و مشابه‌های قلابی آن (که علی‌القاعده فقط چند نمونه از مجموع هستند) در حالت‌ها و ژست‌های مختلف و متنوع پرداخته شده که بیشتر می‌توان نام آنرا سابقه‌تراشی برای دلالی نامید. امید می‌رود که سرپرست هیئت بدون هیچ واهمه و اغماض و ملاحظه‌ای در برابر چنین نفوذها و ترفندهایی ایستادگی کند.

ظرف سنگی محوطه چلو در جاجرم

هر گاه که تقلب در باستان‌شناسی به اندازه‌ای فراوان و سطحی و عجولانه شود که فقط ساده‌دلان آنرا باور کنند و رسوایی‌های مکرری را ایجاد کند، موجب لوث شدن خواهد شد و در نهایت ممکن است به نفع تاریخ این مملکت رنج‌کشیده و مردمان غارت زده آن تمام شود.

در این اخبار همچنین تلاش زیاد و مکرری به عمل آمده تا یافته‌های فرهنگی این محوطه با فرهنگ مشهور به BMAC قیاس شوند و با آن یکسان پنداشته شوند. این اصطلاح، علامت اختصاری «کمپلکس باستان‌شناختی مرو و باختر» (Bactria–Margiana Archaeological Complex) یا «تمدن آمودریا» است که نام و حوزه آن به پیشنهاد استاد ویکتور ساریانیدی وضع شده است. این فرهنگ با مواد خاص خود که متعلق به نواحی پیرامونی آمودریا است، کمترین شباهت و ارتباطی با مواد فرهنگی محوطه چلو در جاجرم ندارد.

چند روز پیش نیز خبر و ادعای نادرست دیگری به فراوانی در رسانه‌ها منتشر شد که بنایی متعلق به کورش یا از زمان کورش در نزدیکی تخت‌جمشید کشف شده است. بدون آنکه کمترین دلایل یا شواهدی از چنین انتسابی عرضه شده باشد. اتکای اصلی مدعیان چنین کشفی نیز همچون همیشه زودباوری، ساده‌دلی و سهل‌انگاری خبرنگاران و مخاطبان بوده است.

باستان‌شناسان، مورخان، هنرشناسان و رسانه‌های عمومی جامعه ما با سرعت زیادی در حال تبدیل به آلت دست‌ها و عوامل اجرایی و تبلیغاتی باندهای قاچاق عتیقه و اشیای قلابی هستند. روندی که لازم است با جدیت و فوریت به مقابله با آن پرداخت.

نیز بنگرید به: «تبلیغ اشیای تقلبی در مجلات باستان‌شناسی».



web analytics