پژوهش‌های ایرانی

ویرایش دوم با افزوده‌های نویافته و جالب‌تر! در این اواخر بارها از چماقداران به ظاهر ملی‌گرا و میهن‌پرست که دارند جای اسلاف خود را می‌گیرند، برای آیندهٔ جامعه ابراز نگرانی کرده بودم؛ و اینکه این عده نیز اگر دستشان برسد و امکانش را داشته باشند، هیچ باکی از تخریب دگراندیشان و سرکوب مخالفان ندارند. ولی با اسمی جدید و رسمی نوین. سرکوب و قتل‌عام با نام کورش و داریوش و به آرمان سربلندی میهن و نژاد پاک آریا. به نام راستی و پاکی و نژادگی. میگویند «آفتاب آمد دلیل آفتاب». این مطالبی است که پس از چند نوشته و مصاحبهٔ انتقادی اخیرم و نیز دو روز پس از نامه سرگشاده‌ به رئیس سازمان میراث فرهنگی منتشر شده و نسخه‌ای از آنها به دست من هم رسیده است. نمونه ای از روش سرکوب مبتنی بر پرونده‌سازی، تخریب و ترور شخصیت. نگارندهٔ این مطلب برخلاف آن پهلوانان شاهنامه- که از آنان یاد کرده- خود را پشت نام‌های مخفی «شهریور» و «سوشیانت مزدیسنا» پنهان کرده تا زشتی کارهای خود را در پس نقاب و روبنده‌ای از چشم عموم بپوشاند و خنجری از پشت بزند. غافل از آنکه در دنیای گسترده ارتباطات امروز، هیچ نام مخفی و لباس مبدلی بیش از چند صباحی مجهول نمی‌ماند و هویت‌های راستین و چهره‌های بی‌نقاب را بر اسب تیزپای اینترنت به سراسر جهان می‌رساند. [...]

این گفتار را مدت‌ها پیش خانم بخشایش برایم نوشته بود. از آنجا که گمان می‌دهم به کار علاقه‌مندان دیگری نیز بیاید آنرا با اندکی ویرایش و اصلاح جملات در اینجا می‌آورم: ۱- اگر می‌خواهید از سرویس‌های رایگان وب‌نویسی استفاده کنید که مجهز به خروجی xml و نسخه‌های پشتیبان معتبر و قابل اتکا باشند، از زبان [...]

دو سال پیش، خانه انسان شناسی ایران و خبرگزاری میراث فرهنگی گزارشی با عنوان «نظر تعدادی از استادان ایران شناس در باره زمان درست جشن اسفندگان» منتشر کردند که بارها در نوشته‌های گوناگون خود به آنها استناد کرده‌ و پیوند داده‌ام. با اینکه معمولاً نوشته‌های منتشر شدهٔ دیگران را در وبلاگ نمی‌گذارم و اینکار را [...]