Skip to content
 

بهره‌کشی از کودکان با بهانه‌های جذاب و فریبنده

دیده می‌شود که در تجمع‌های زیست‌محیطی و دیگر برنامه‌های اجتماعی، اطفال معصوم را به خط کرده و با شعارها و مستمسک‌های به ظاهر جذاب و فریبنده و مردم‌پسند، اطلاعیه‌ها و اعلامیه‌های خود را به دست آنان می‌دهند و آنانرا به سیاهی‌لشکر و سکوی تبلیغاتی خود تبدیل می‌کنند.

چنین اعمال ضدبشری و بهره‌کشی از کودکان و بسیج آنها برای مقاصد حزبی و ایدئولوژیکی، به فراوانی در جوامعی که اطلاع چندانی از حقوق کودکان و محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های اخلاقی و قانونی مرتبط با آنرا ندارند، اتفاق می‌افتد.

تجربه‌های تاریخی نشان داده است کسانی که کودکان را تشویق می‌کنند به هواداری و سرود حمایت خواندن و شعار دادن، و یا کودکان را «به صف» می‌کنند و اعلامیه و تابلو و پرچم و شاخه گل به دست آنان می‌دهند، هنگامی که قدرتش را داشته باشند، مسلسل در دستانشان می‌گذارند.

وادار کردن دختربچه‌ها به آتش زدن عروسک‌های خود، نهایتی بر بی‌رحمی و قساوت

۱۰ دی ۱۳۹۴

بنا به گزارش مصوری که اخبار شبکه دوم تلویزیون نشان داد، مسئولان یک دبستان دخترانه در حیاط مدرسه آتشی برافروخته و کودکان معصوم را وادار و تشویق کرده‌‌اند که عروسک‌های به‌زعم خود غیر اسلامی و مروج فرهنگ غرب را به داخل آتش بیندازند و بسوزانند و آتش گرفتن و سوخته شدن آنها را نیز تماشا کنند.

عروسک‌هایی که دخترکان ما آنها را عضوی از خانواده خود و همچون بچه خود و چونان همبازی و همصحبتی عزیز و صمیمی به حساب می‌آورده‌اند و هر کدام آن عروسک‌ها بخش مهمی از خاطرات و بازی‌ها و آرزوها و احساسات بی‌شائبه آن دخترکان پاک و بی‌گناه بوده‌اند.

پرسش اینجاست که یک متولی تعلیم و تربیت چگونه می‌تواند از تأثیر عاطفی هولناک و مخربی که با چنین اعمال خشونت‌ورزانه بر جان و روان کودکان می‌نهد، بی‌خبر باشد؟ چگونه و تحت چه تربیت و تعالیم و آموزه‌های اخلاقی کسی می‌تواند تا این اندازه به بی‌رحمی و قساوت و انحطاط انسانی برسد؟

چرا میل مفرط و لذت جنون‌آمیز ایرانیان و دیگر اهالی خاورمیانه برای «آتش زدن» و «آتش افروختن» و «به آتش کشیدن» فروکش نمی‌کند و سیری نمی‌پذیرد؟ جنون مرگباری که از زمان کیکاووس(+) و کیخسرو(+) و کورش(+) و داریوش(+) و شاپور(+) و انوشیروان(+) و ذوالاکتاف(+) و آغامحمدخان آغاز شده و تا امروز ادامه دارد.



web analytics